Ostatnie słowo…

Testament z krzyża

Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.

Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: Niewiasto, oto syn Twój. Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Opowiadanie pt. „O „pamiątce” Pascala”

Po śmierci Blaise Pascala (1623-1662), francuskiego matematyka, fizyka i filozofa, znaleziono zaszytą w ubraniu kartkę papieru, zapisaną drobnym maczkiem. Musiał to być ważny zapis, skoro autor nosił go zawsze ze sobą. Owa „Pamiątka” – jak nazwano później ten papier – uwiecznia przeżycie konkretnego dnia i konkretnej godziny w życiu Pascala.

Oto jej treść: Rok łaski 1654. Poniedziałek, 23 listopada, dzień św. Klemensa, papieża i męczennika i innych świętych w martyrologium, wigilia Św. Chryzogona, męczennika i innych, od około wpół do jedenastej wieczór do około pół godziny po północy, ogień, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka, Bóg Jakuba – nie filozofów i uczonych. Pewność. Pewność. Uczucie. Radość. Pokój. Bóg Jezusa Chrystusa. Deum meum et deum vestrum. Twój Bóg powinien być moim Bogiem!

Zapomnienie o świecie i wszystkich rzeczach z wyjątkiem Boga. Jego znalazłem na drogach, o których uczy Ewangelia. Wielkość ludzkiej duszy. Ojcze sprawiedliwy, świat Ciebie nie poznał, lecz ja Ciebie poznałem. Radość, radość, radość, łzy radości. Odłączyłem się od Niego: Dereliquerunt me fontam aquae vivae. Mój Boże, czy mnie opuścisz! Obym nie został od Niego nigdy odłączony!

A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jednego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. Jezus Chrystus. Odłączyłem się od Niego; uciekłem od Niego, zaparłem się Jego, ukrzyżowałem Go. Obym już nigdy nie odłączył się-od Niego! Można Go zachować tylko na tych drogach, o których uczy Ewangelia: doskonałe, wewnętrzne wyrzeczenie się. Doskonałe poddanie się Jezusowi Chrystusowi i moim duchowym przewodnikom.

Na zawsze w radości za jeden dzień męczarni na ziemi. Non obliviscar sermones tuos. Amen.

Refleksja

Przed odejściem z tego świata wielu ludzi wypowiada ostatnie słowo lub słowa. Jest to jakby testament i podsumowanie tego życia na ziemi. Czasami są to słowa budujące, a czasem wyrzut sumienia, który kołacze przerażony od popełnionych grzechów. Ostatnie słowo wypowiedziane na łożu śmierci jest jakby kropką nad „i”, które podsumowuje i kończy nasz żywot na ziemi. Oby to było słowo, które jest uwielbieniem Boga za to, że dał nam życie…

Jezus przed odejściem do „krainy śmierci” skierował swoja słowa do tych, którzy byli mu bliscy. To oni usłyszeli „testament z krzyża”, który był ofiarowaniem sobie osób. Słowa Jezusa nie są wyrzutem, ale umocnieniem tych, którzy cierpią. Od tej chwili będą nawzajem się pocieszać w ciężkich chwilach swojego życia. Bez tej pomocy niemożliwe jest życie, które oparte na bólu jest piekłem na ziemi. Jezusowe zmartwychwstanie zaprzecza takiemu podejściu do najbardziej bezradnych sytuacji naszego ludzkiego życia….

3 pytania na dobranoc i dzień dobry

1. Czy zastawiałeś się nad Twoimi ostatnimi słowami tu na ziemi?
2. Czy jest ktoś, komu chciałbyś powiedzieć „ostatnie słowo”?
3. Czy przygotowujesz się do odejścia z tego świata?

I tak na koniec…

Słowa mogą być jak promienie Roentgena; jeśli używać ich właściwie, przenikną wszystko. Czytasz i słowa cię przeszywają (Aldous Huxley)