Pokój temu domowi!

Wysłanie siedemdziesięciu dwóch

Spośród swoich uczniów wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi!

Opowiadanie pt. „Ogrzewanie i kościół”

Pewien proboszcz ogłaszając, że ogrzewanie kościoła podrożało i trzeba się cieplej ubierać idąc do kościoła, żartem przekazał ważną prawdę. – Najlepiej, gdyby każdy z obecnych w kościele przyprowadził kogoś z nieuczęszczających, a wtedy będzie nam cieplej. Ciało trzech osób – jak mówią uczeni – wydziela ciepło równoważne jednemu kilowatowi ogrzewania elektrycznego. Kościół rozwija się przez apostołowanie.

Refleksja

„Pokój temu domowi – Spoczynek grzesznikowi – Sługo! Sługo pokorny, cichy – Wniosłeś pokój w domy pychy – Pokój temu domowi”. To pierwsza zwrotka piosenki Joanny Satanowskiej, pt. „Pokój temu domowi”, do słów Adama Mickiewicza i muzyki Jerzego Satanowskiego. Myślę, że oddaje ona przesłanie i zadanie, które kieruje Jezus do powołanych siedemdziesięciu dwóch uczniów. Posyła ich po dwóch, aby podążając przez całą ziemię szli pomiędzy „wilki”, by głosić pokój. Wymagania są duże, bo trzeba zabrać ze sobą minimum, czyli własne ułomności, niedoskonałości i talenty, wspierając je pokorą i cichością serca.

My mamy dziś iść i głosić Ewangelię tam, gdzie nas nie chcą i nami gardzą. Potrzeba wielkiej wiary, aby podołać czemuś, co po ludzku wydaje się być niemożliwe do zrealizowania. To bardzo trudne głosić pokój tam, gdzie ktoś chce destrukcji, zniszczenia i wojny. Pokój jednak jest jedyną alternatywą dla nas, aby było życie.

3 pytania na dobranoc i dzień dobry

1. Jak rozmawiać z „wilkami”, aby głosić Królestwo Boże?
2. Czy pokora i cichość serca pomagają w rozmowie z drugim człowiekiem?
3. Jak rozmawiać z tymi, którzy chcą wojny i destrukcji?

I tak na koniec…

„Groby żołnierzy są najlepszymi kazaniami o pokoju” (Albert Schweitzer)