Wiara nie może być przeciętna…

Setnik z Kafarnaum

A gdy już byli niedaleko domu, setnik wysłał do Niego przyjaciół z prośbą: Panie, nie trudź się, bo nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój. I dlatego ja sam nie uważałem się za godnego przyjść do Ciebie. Lecz powiesz słowo, a mój sługa będzie uzdrowiony. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „Idź”, a idzie; drugiemu: „Chodź”, a przychodzi: a mojemu słudze: „Zrób to”, a robi. Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się i zwracając się do tłumu, który szedł za Nim rzekł: Powiadam wam: Tak wielkiej wiary nie znalazłem nawet w Izraelu.

Opowiadanie pt. „Wiara i polityka”

Hilary Belloc (1870 – 1953), polityk i pisarz angielski, znany był ze swej religijności i szczerości. Gdy kandydował kiedyś do parlamentu jako liberał, zaprzyjaźnieni z nim księża odradzali mu demonstrowanie swojej religijności na wiecach przedwyborczych.

Belloc nie posłuchał i już na pierwszym wiecu powiedział:

– Panowie, jestem katolikiem. Gdy tylko mogę, chodzę do kościoła. Gdy tylko mogę, klęczę i odmawiam różaniec. Jeżeli odrzucicie mnie z tego powodu, będę dziękował Bogu, że zaoszczędził mi hańby reprezentowania was w parlamencie. Wybrano go większością głosów…

Refleksja

Każdy ma szanse dania świadectwa swojej wiary. Historia każdego z nas może pomóc we wzroście doświadczenia obecności Boga we własnym życiu i życiu drugiego człowieka. Całe chrześcijaństwo jest religią świadectwa. Bez niego, niepotrzebna i daremna byłaby nasza wiara. Mamy świadczyć o miłości Boga swoim przykładem oraz dobry słowem. Zachowując w tym odpowiednie proporcje dajemy przez to świadectwo życia innym.

Nie możemy działać nic o tym nikomu nie mówiąc, bo czynimy wtedy wszystko bezproduktywnie. Posługując się tylko słowem bez konkretnych czynów stajemy się mało wiarygodni. Zachowanie proporcji w naszym słowach i uczynkach oraz świadectwo w odpowiednim czasie i miejscu jest gwarantem tego, że naszawiara będzie prawdziwym świadectwem wśród tych z którymi przyszło nam żyć.

3 pytania na dobranoc i dzień dobry

1. Jak doświadczasz swojej wiary?
2. Czy jest ona powodem dumy czy zawstydzenia? Dlaczego?
3. Czyje świadectwo wiary Cię ostatnio zbudowało? Dlaczego akurat to świadectwo, a nie inne?

I tak na koniec…

„Zwykle u największych nawet pesymistów istnieje choćby cień nadziei. Nadzieja bowiem jest warunkiem życia; musi istnieć wiara w przyszłość, gdyż życie jest ustawicznym dążeniem do przyszłości” (Antoni Kępiński, Lęk)