„Poza swoimi siedmioma godzinami modlitwy zajmował się jeszcze niesieniem pomocy pewnym duszom, które przychodziły do niego w sprawach duchowych. A resztę dnia, która mu pozos­tawała wolna, poświęcił rozważaniom o rzeczach Bożych, o tym, co w danym dniu rozmyślał lub czytał” (Autob. 26).

W Manresie Ignacy prowadzi życie całkowicie poświęcone Bogu i otwarte na innych: w kontakcie z Bogiem staje się każdego dnia coraz bardziej świadkiem Chrystusa i jednocześnie „człowiekiem dla innych”. Ignacy czuje w sobie powołanie do bycia apos­tołem, bycia posłanym.

Począwszy od jego nawrócenia – spotkania z Chrystusem w mod­litwie, zrodziła się w nim autentyczna, ewangeliczna miłość bliźniego. Jego wiara jest ciągle ożywiana przez tą miłość, która ujawnia się w czynach: „on pomagał osobom przybywającym i szuka­jącym go”.

Tak więc Manresa jest szkołą modlitwy i formacji apostolskiej dla Pielgrzyma. On tam doświadcza radości obecności Bożej i cierpi z powodu skrupułów. Pogrążony w doświadczeniach ducho­wych jedno­cześnie zachowuje postawę otwartości na służbę wobec drugich.

Pytania dotyczące twojego życia:

1.Czy ustaliłeś z twoim ojcem duchowym czas poświęcony na modli­twę?

2.Czy jesteś „człowiekiem dla drugich”? Wytłumacz, co ten zwrot oznacza dla ciebie?

3.Czy zauważasz w sobie integrację pomiędzy życiem duchowym i działalnością apostolską? To znaczy: czy twoja modlitwa prze­mienia twoje życie? Czy twoje życie przeobraża twoją mo­dlitwę? Podaj jakieś przykłady.

Memento

„Nie tylko wśród ludzi, lecz także wśród aniołów nie ma szlachetniejszego zajęcia nad oddawanie chwały swemu Stwórcy i prowadzenie do niego stworzeń w miarę ich możliwości”. (Z listu o doskonałości i gorliwości apostolskiej)

Słowo Boże do medytacji – J 15,1-5 (lub 15,1-17)

——————-

Podążając drogą Pielgrzyma, Antonio Betancor SJ

O. Betancor jest autorem opracowania zawierającego 36 medytacji, które oparte jest na wydarzeniach z życia św. Ignacego z Loyoli opisanych w „Opowieściach Pielgrzyma”. Całość nosi wspólny tytuł „Podążając drogą Pielgrzyma”.

Z tych medytacji korzystało już wielu młodych należących do Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego. Każde rozważanie składa się z następujących części: fragmentu z autobiografii Igna­cego, kome­ntarza autora, pytań pomocnych w refleksji nad swoim życiem oraz odpowiednio dobranego fragmentu z Pisma św. Uzu­pełnieniem każdego rozważania jest „Memento”, którego treść stanowią teksty wzięte głównie z ćwiczeń Duchownych, listów Ignacego oraz Konstytucji.

Ponieważ każdy temat stanowi zamkniętą całość, dlatego można go wybierać w dowolnej kolejności. Większą jednak kor­zyść odnie­sie ten, kto będzie rozważał wszystkie tematy i to w kolejności podanej przez autora. Byłoby dobrze rozważać jeden temat tygo­dniowo na spotkaniu grupy WŻCh dzieląc się własnymi doświadcze­niami i przemyśleniami.

Skorzystajmy więc z zachęty do przeżycia podanych treści. Jest to okazja do przebycia razem ze św. Ignacym drogi głębo­kich doświadczeń poczynając od młodości, poprzez prawdziwe nawrócenie i coraz głębsze przeżywanie spraw Bożych we własnym życiu.