„Trwało to przez dobrą chwilę, a potem poszedł uklęknąć pod krzyżem, który był w pobliżu, aby podziękować Bogu.” (Autob. 31)

Pielgrzym podnosi się i opuszcza brzeg Cardoneru. Teraz klęczy przed przydrożnym krzyżem. Z sercem pełnym wdzię­czności, dziękuje Panu za doświadczenia otrzymane od mistrza tak dobrego. W cieniu krzyża, w postawie modlitewnej pamięta słowa Pana: „Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje” (Łk 9, 23).

– Krzyż Jezusa Chrystusa: droga królewska, która prowadzi do Pana! On jest znakiem i sztandarem, który charakteryzuje uczniów Pana! On(krzyż) czyni Ignacego Pielgrzymem:

Nie pozostawać nigdy tam, gdzie się przybyło. Nie decydować nigdy o sposobie, w jaki Bóg musi postępować z nim, ale iść ciągle drogą naśladowania Chrystusa!

– Krzyż Jezusa Chrystusa: kamień obrazy dla tych, którzy pytają Zbawiciela o Jego wymagania.

– Krzyż Jezusa Chrystusa: niedorzeczność dla tych, którzy pozo­stają obojętni wobec problemu prawdy, zamknięci na Tajem­nicę Miłości.

Ignacy żyje postawą wdzięczności wobec Boga i kontynuuje swoją drogę. Z łaską pielgrzym przemierza nieznane drogi, gdziekol­wiek Pan go zaprowadzi.

Pytania dotyczące twojego życia:

1. Czy czujesz strach przed zmianą, ryzykiem, nieznanym? Cy potrafisz przyjmować bez lęku to co nieprzewidziane?

2. Czy akceptujesz poświęcenia związane z „naśladowaniem Chry­stusa”? Jak? Przekaż swoje doświadczenia życiowe.

3. Chrześcijanin jest człowiekiem ukrzyżowanym: z sercem w Bogu i ramionami otwartymi na drugich. Co to oznacza dla Ciebie?

4. Co czynisz aby świat był lepszy? Podaj konkretne przykłady.

Memento

„Wyobrażając sobie Chrystusa, Pana naszego, obecnego i wiszącego na krzyżu rozmawiać z Nim (pytając Go), jak to On, będąc Stwórcą, do tego doszedł, że stał się człowiekiem, a od życia wiecznego przeszedł do śmierci doczesnej i do konania za moje grzechy. Podobnie patrząc na siebie samego pytać się siebie: Com ja uczynił dla Chrystusa? Co czynię dla Chrystusa? Com powinien czynić dla Chrystusa? I tak widząc Go w takim stanie przybitego do krzyża, rozważyć to, co mi się wtedy nasunie”.­(C.D.53).

Słowo Boże do medytacji – 1 Kor 1,17-25

——————-

Podążając drogą Pielgrzyma, Antonio Betancor SJ

O. Betancor jest autorem opracowania zawierającego 36 medytacji, które oparte jest na wydarzeniach z życia św. Ignacego z Loyoli opisanych w „Opowieściach Pielgrzyma”. Całość nosi wspólny tytuł „Podążając drogą Pielgrzyma”.

Z tych medytacji korzystało już wielu młodych należących do Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego. Każde rozważanie składa się z następujących części: fragmentu z autobiografii Igna­cego, kome­ntarza autora, pytań pomocnych w refleksji nad swoim życiem oraz odpowiednio dobranego fragmentu z Pisma św. Uzu­pełnieniem każdego rozważania jest „Memento”, którego treść stanowią teksty wzięte głównie z ćwiczeń Duchownych, listów Ignacego oraz Konstytucji.

Ponieważ każdy temat stanowi zamkniętą całość, dlatego można go wybierać w dowolnej kolejności. Większą jednak kor­zyść odnie­sie ten, kto będzie rozważał wszystkie tematy i to w kolejności podanej przez autora. Byłoby dobrze rozważać jeden temat tygo­dniowo na spotkaniu grupy WŻCh dzieląc się własnymi doświadcze­niami i przemyśleniami.

Skorzystajmy więc z zachęty do przeżycia podanych treści. Jest to okazja do przebycia razem ze św. Ignacym drogi głębo­kich doświadczeń poczynając od młodości, poprzez prawdziwe nawrócenie i coraz głębsze przeżywanie spraw Bożych we własnym życiu.